Ο άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός και το 1821

Σάββατο, 25 Μαρτίου 2017

Ο άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός και το 1821


Το νεοελληνικό Κράτος στην προσπάθεια του να νομιμοποιηθεί εθνικά χρησιμοποίησε μύθους και επιστημονικές φαντασιώσεις. Μέσα σε αυτούς τους μύθους «έντυσε» και την αγία προσωπικότητα του μεγάλου διδασκάλου του Γένους ιερομάρτυρος Κοσμά του Αιτωλού με την «προβιά» του Επαναστάτη. Η ευρύτατη πληροφόρηση που σήμερα είναι δυνατή από τις τεχνολογικές εξελίξεις μας δίνει την άνεση να κατανοήσουμε σωστά αυτό το πνευματικό ανάστημα, να αποθαυμάσουμε το προφητικό του χάρισμα και να αντλήσουμε επιπλέον  σημαντικά μηνύματα για την σύγχρονη πραγματικότητα και για το μέλλον αυτού του τόπου.
Ο άγιος Κοσμάς ούτε επαναστάτης ούτε διαφωτιστής υπήρξε. Ήταν ένας Ορθόδοξος μοναχός που γαλουχήθηκε στα καθαρά νάματα της Ρωμηοσύνης. Είχε μελετήσει με ιδιαίτερο ενδιαφέρον την Πατερική διδασκαλία περί των Εσχάτων. Σίγουρα λοιπόν γνώριζε ότι ο Αντίχριστος θα επικρατήσει ως επαναστάτης ανατρέποντας όλους τους θεούς και κάθε τι που σωστά ή λανθασμένα σέβονται οι άνθρωποι. Για το λόγο αυτό πουθενά δεν βρίσκουμε στην διδασκαλία του ενθάρρυνση Επανάστασης κατά των Οθωμανών. Αντίθετα. Συνιστά στους ρωμηούς να δώσουν τα όπλα στους Τούρκους και να κρατήσουν ώς μόνο όπλο το Σταυρό.
Μερικοί «πονηροί» νεοέλληνες νομίζουν ότι τους έμοιαζε στην κουτοπονηριά ο άγιος και ισχυρίζονται ότι δήθεν στα κρυφά κήρυσσε την Επανάσταση. Ποιος; Αυτός ο ατρόμητος υπηρέτης του Χριστού που φανερά και δημόσια έκανε πάνω από 200 σχολειά, που δεν φοβήθηκε απειλές Εβραίων, σπιουνιές Παπικών, καταδιώξεις προεστών. Αυτός που το τελευταίο βράδυ της ζωής του σέ αυτόν το μάταιο κόσμο τραγουδούσε και χαιρόταν σαν να πήγαινε σε πανηγύρι και όχι σε αγχόνη. Αν ήταν Επαναστάτης θα είχε την παλληκαριά να το πεί ξεκάθαρα και άφοβα.
Όλοι οι διαφωτιστές που είχαν «κατηχηθεί» στην «ελληνική ιδεολογία» όπως ο Κοραής, οι περί την Ελληνική Νομαρχία, Ο Θεόφιλος ο Κορυδαλλεύς  Ιώσηπος Μοισιόδαξ, Δημήτριος Καταρτζής, Αθανάσιος Ψαλίδας είναι φανερά ή κρυφά άθεοι, δυτικόπληκτοι και αμείλικτοι πολέμιοι του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Αντίθετα  ο άγιος Κοσμάς έχει αντιδυτικό πνεύμα, πολεμάει τον κύριο εκπρόσωπό του την Παποσύνη και κάνει τέλεια υπακοή στον Πατριάρχη. Ζητάει πάντα την ευχή του Οικουμενικού Πατριάρχη πριν αρχίσει κάθε περιοδεία του.
Η αγάπη του για την Ελληνική γλώσσα, που θεωρεί αναγκαία για την μόρφωση των χριστιανών, έχει καθαρά πρακτικό σκοπό: Να μπορούν δηλαδή, οι χριστιανοί να κατανοούν τις αλήθειες του Ευαγγελίου  και των Πατέρων της Ορθοδοξίας και να συμμετέχουν εν γνώσει στις ιερές ακολουθίες. Γνωρίζοντας σαφέστατα τα «ελληνικά» κινήματα της Δύσης σπεύδει να συγκρατήσει τους ακροατές του από αυτές τις σειρήνες  λέγοντας στις Διδαχές του «Χαίρομαι αδελφοί μου που δεν είσθαι Έλληνες…!». Προβλέποντας το κακό που θα γινόταν με την Ελληνική Επανάσταση σπεύδει να μιλήσει για «ψευτορωμαίικο» που δεν πρέπει να το πιστέψουν οι χριστιανοί.
Η Επανάσταση του 1821, όσο και αν την ωραιοποιήσουμε με τις ιστορικές ερμηνείες του Παπαρρηγόπουλου και του Ζαμπέλιου, αποτελεί ένα έργο της Δύσης με κύριο μοχλό τον Πάπα. Είναι ο τρόπος που κρίθηκε από εκείνους αναγκαίος ώστε να αποφευχθεί το «ποθούμενο» του αγίου Κοσμά, δηλαδή ή ανασύσταση της Χριστιανικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας της Ανατολής, με μια εκ των ένδον αλλαγή, ειρηνικά και σταθερά.
Ότι ο Πάπας εκ του αφανούς υποκίνησε τις δυνάμεις που δημιούργησαν την Ελληνική Επανάσταση αποδεικνύεται από το γεγονός ότι ο αρχιεπαναστάτης Παλαιών Πατρών Γερμανός έσπευσε, αμέσως μόλις αρχίζει να διαφαίνεται η αίσια έκβαση του αγώνα, να κόψει σχέσεις με το Οικουμενικό Πατριαρχείο και να μεταβεί στην Ιταλία για να δηλώσει υποταγή στο Πάπα. Αλλά και το Ελλαδικό εκκλησιαστικό σχίσμα που ακολούθησε αργότερα εκεί έχει τις ρίζες του.
Ο διορατικός άγιος Κοσμάς, αντίθετος με όλα αυτά, διέβλεπε ακόμη και τον τρόπο που θα γινόταν η Ελληνική Επανάσταση και έσπευδε να προλάβει. Όταν με ιδιαίτερο φανατισμό πολεμούσε την αρβανίτικη γλώσσα δεν έκανε τίποτ’ άλλο παρά να πολεμά το γλωσσικό όργανο αυτών που χρησιμοποιούσαν την φωτιά και το τσεκούρι αδιάκριτα εναντίων χριστιανών και μουσουλμάνων. Με αυτή τη γλώσσα συνεννοούντο όλοι όσοι έκαναν αργότερα την Ελληνική Επανάσταση, Κολοκοτρωναίοι, Καραϊσκάκης, Γκούρας, Οδυσσέας Ανδρούτσος κ.ά. Γιατί, άραγε, δεν πολέμησε και τις άλλες διαλέκτους που μιλούσαν οι ακροατές του όπως βλάχικα, σλάβικα, τούρκικα κλπ;
Σήμερα στην Ελλάδα των Μνημονίων και … δαιμονίων καταλαβαίνουμε πλέον με σαφήνεια ότι η Ελληνική Επανάσταση ήταν μια ψευδαίσθηση ελευθερίας που πέτυχε χάρη στην ηθική και υλική υποστήριξη της Δύσης και οδήγησε σε υποδούλωση από αυτή. Αποτέλεσε την αρχή του ξηλώματος της Οθωμανίας με τις τραγικές συνέπειες των βαλκανικών πολέμων στο βωμό των οποίων μέχρι σήμερα έχουν σφαγεί εκατομμύρια ψυχές. Οδήγησε επίσης σε εθνικισμούς που μηδένισαν το κύρος του Οικουμενικού Πατριαρχείου, απογύμνωσαν της Μ. Ασίας από χριστιανισμό 20 αιώνων και οδήγησαν στην σημερινή πλήρη εξάρτηση από διεφθαρμένα κέντρα εξουσίας, τρις χειρότερα από τις Οθωμανικές κακοδιοικήσεις και αυθαιρεσίες. Όταν σε λίγο θα ελέγχουν ηλεκτρονικά και την «μπουκιά» που τρώμε τότε θα καταλάβουμε τόσο το αντιδυτικό  πνεύμα του Αγίου Κοσμά και των λοιπών αγίων της Ορθόδοξης Ανατολής, όσο και την μεγάλη προδοσία αυτών που υποτίθεται ότι μας ελευθέρωσαν.